Floorniversum

De Gouden Regen

op mei 1, 2014

Het was zonsondergang
en op mijn blote voeten
ging ik naar het bankje 
waar ik een oude man ontmoette

Zijn gezicht was diep gerimpeld,
zijn uitstraling erg warm
Ik keek naar hem
zijn mond, zijn neus
en zag toen de rode paraplu
stevig vast geklemd
in zijn linkerarm

Samen keken wij de wereld in
het was een fijne hier en nu
en ik was toch wel erg benieuwd
naar het verhaal
achter die rode paraplu

Even was het stil
en rolde er een traan
over die oude man zijn wang
hij vertelde over zijn lieve vrouw
Hun leven samen en hun sterke band
hoe zij afscheid moesten nemen
zo plots die vorige maand,
hoezeer hij haar nog miste
en kwam er nog een traan.

Vlak voordat zij ging,
had zij zijn hand gepakt
‘kijk elke avond maar naar boven
mijn lieve, mooie man,
Ik laat het sterren regenen
speciaal vanuit mijn hemel.
iedere nacht zullen zij vallen
stralend in hun pracht
dat is mijn kado voor jou;
een regen van verbeeldingskracht’

De oude man keek nu naar mij
even schuin, zo van opzij
‘Dit was ons bankje’, zei hij zacht.
‘Hier wacht ik trouw op haar
Want sterren zal het regenen
en iedere avond zit ik klaar.’

Woorden waren er even niet
dus keken wij omhoog.
de oude man zat stil
terwijl ik naar voren boog
Hij glimlachte zacht
om wat ik pakte
en kneep zachtjes in mijn hand.
Ik knipte mijn paraplu open
en daar zaten we dan
te wachten, hand in hand

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: